KARASABAN, Ahmet Celalettin (Tar.-Siy.)
D. 1899 Medine – Ö. 9 Haziran 1974 Ankara
Diplomat, siyaset ve devlet adamı, senatör, bakan, yazar. (D. 1899, Medine – Ö. 9 Haziran 1974, Ankara). 1899 yılında Osmanlı İmparatorluğu’na bağlı Medine’de doğdu. TBMM dışındaki bazı kaynaklarda adı Ahmet Celalettin Karasapan olarak da geçmektedir.
İlk ve ortaöğrenimini bitirdikten sonra bir süre yedek subay talimgâhında öğretmenlik (1916-18) yaptı. Daha sonra Kurtuluş Savaşı’na katılarak Yunanlılara esir (1920) düşen Celâl Tevfik Bey,1926’da Paris’e giderek Sosyal İlimler Yüksekokulu Gazetecilik (1927) ve Siyasal Bilgiler Okulu Diplomasi (1928) bölümlerini bitirdi. Yurda dönüşünde Türkiye İş Bankasında, Dışişleri Bakanlığında, Emniyet Genel Müdürlüğünde görev aldı. Hatay ve Kudüs Başkonsolosu (1938-1942), Tahran ve Belgrad büyükelçilikleri müsteşarı ve Halep Başkonsolosu (1946) oldu. 1950’de Dışişleri Bakanlığında personel genel müdürlüğü, daha sonra Şam (1952), Libya (1953) ve Bükreş (1957)’te elçilik görevlerinde bulundu. 1958’de bir süre de Milli Emniyet müsteşarlığı yaptı.
Karasapan, 15 Ekim 1961’de Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi (CKMP)’nden Afyon Senatörü seçildi, 5 Haziran 1966’ya kadar bu görevini sürdürürken, İsmet İnönü başkanlığında kurulun İkinci Koalisyon Hükümetinde Basın-Yayın ve Turizm Bakanı (1962-63) oldu. 1961’den itibaren Ortadoğu dergisini çıkardı. Dış politikayla ilgili eserleri vardır.
Nevzat Hanım ile evliydi ve iki çocuk sahibiydi. Kızı Sevinç, Mümtaz Soysal ile evliydi.
Başlıca Eserleri:
Filistin ve Şarkül Ürdün (1942)
Libya Trablusgarp-Bingazi ve Fizan (1960)

