İkinci gözlem: Özelliklerinin çoğunu kaybetme riskiyle karşı karşıya kalmamak için; hafif su üstü gemileri, uçaklar, deniz uçakları ve hatta denizaltılar, çok sayıda ve birbirine yakın sığınak, ikmal ve onarım üslerine ihtiyaç duyarlar. Atlantik deniz cephemizi sadece kıyı savunmasına indirgersek, Akdeniz’deki iletişim hatlarımızın korunması, deniz kuvvetlerimizin Batı Akdeniz’deki destek noktalarımızı oluşturan Toulon ve Bizerta üslerine ek olarak, en azından Doğu Akdeniz’de de bir üsse dayanabilmesini gerektirir. Kafkasya naftası, Romanya ve Odessa buğdayları, Borneo petrolleri, Malezya kauçuğu, Hindiçin pirinci, Hindistan ve Mısır pamuğu; Boğazlar veya Süveyş Kanalı üzerinden Akdeniz’e çıktıklarında gerçekten korunmalıdırlar.

İşte bu yüzden, Suriye’deki varlığımız ve özellikle de doğal limanı (korunaklı koyu) birinci sınıf bir askeri mevki teşkil eden İskenderun, ulusal savunmamız için en yüksek derecede önem taşımakta ve her zaman tam anlaşılamamış olan fedakarlıkları hak etmektedir. Boğazların özgürlüğü ve Süveyş Kanalı’nın tarafsızlaştırılmasının bizim için hayati meseleler olmasının nedeni de budur.”

4 Mart 1923 La Revue de I’Yonne